xmrv_dossier

XMRV dossier

Informatie over het virus dat XMRV heet

In 2009 kreeg de ME/CVS onderzoekswereld een opzienbarend onderzoek te verwerken. Het onderzoek, uitgevoerd door het Whittemore Peterson Institute for neuroimmune disease (Amerika) en onder leiding van Dr. Judy A. Mikovits, kende een bijzondere conclusie. Dr. Mikovits had een retrovirus, genaamd XMRV, in het bloed van 67% van ME/CVS patiënten die meededen aan het onderzoek gevonden, tegenover 3.7% in de gezonde controlegroep.

Xenotropic murine leukemia virus-related virus (XMRV) is een humaan retrovirus en werd als eerst ontdekt door Dr. Robert Silverman in het prostaatkankerweefsel van mannen met een bepaald genetisch defect in hun antiviraal afweersysteem.
Tot op heden zijn er slechts drie retrovirussen bekend: HIV (veroorzaakt AIDS), HTLV-1 en 2 (veroorzaakt T-cel leukemie en T-cel lymfoom) en XMRV. Een retrovirus slaat zijn erfelijk materiaal op in de vorm van RNA. Normaal gesproken kopieert RNA genetische informatie dat is opgeslagen in het DNA. In het geval van een retrovirus gebeurt dit andersom. Het virus wordt van het RNA naar het DNA gekopieerd en integreert zich zo in het DNA van de drager, waardoor er een levenslange infectie ontstaat.
XMRV is een besmettelijk virus dat hoogstwaarschijnlijk wordt overgedragen middels lichaamsvloeistoffen zoals bloed, sperma en moedermelk. Het virus wordt niet overgedragen via de lucht.

Na de publicatie van het WPI onderzoek zijn er enkele andere onderzoekers geweest (onder andere in Groot-Brittannië en Nederland) die ook het bloed van ME/CVS patiënten hebben getest op XMRV. Zij claimden dat zij XMRV niet gevonden hadden bij de patiënten, noch bij de gezonde controlegroep. Het WPI reageerde hierop door te verklaren dat deze onderzoekers onder andere het WPI-onderzoek niet volledig hebben gerepliceerd. De onderzoekers hebben niet de zeer uitgebreide testmethode, bestaande uit vier onderdelen met een onderzoeksduur van 6 maanden, toegepast die het WPI wel heeft gebruikt. Enkele onderzoekers brachten hun resultaten al na drie dagen naar voren en hebben alleen gebruik gemaakt van de PCR methode, dat bij het WPI slechts 1 van de 4 testonderdelen is. Het WPI concludeerde daarop dat de resultaten van deze onderzoeken niets zeggen over het wel of niet aanwezig zijn van XMRV bij ME/CVS patiënten.

Er wordt tevens gesuggereerd dat XMRV mogelijk een laboratoriumcontaminatie is. Makkelijker gezegd: dat het bloed van degenen die positief testen op XMRV gedurende het proces van onderzoek besmet geraakt is met cellen van muizen of het DNA van muizen. Volgens deze onderzoekers is de PCR methode de boosdoener en zorgt die ervoor dat het bloed besmet raakt. Het WPI weerlegde ook deze bewering door te verwijzen naar de grondige, uit vier onderdelen bestaande wijze waarop zij het bloed hebben getest en dat besmetting daardoor uitgesloten was. Zij erkennen dat testen met alleen PCR niet afdoende is.

In Amerika, Canada, Nieuw Zeeland, Australië, Groot-Brittannië en ook in Nederland worden ME/CVS patiënten inmiddels geweerd bij bloedbanken. ME/CVS patiënten mogen geen bloed meer doneren, om verspreiding van het virus zoveel mogelijk te voorkomen.

In Nederland is het mogelijk om je bloed op XMRV te laten testen. Dit kan via een arts (zoals K. de Meirleir of P. van Meerendonk), maar kan ook rechtstreeks via (onder andere) Redlabs. Soms worden de prijzige tests vergoedt, maar vaak ook niet. Overleg daartoe eerst met je ziektekostenverzekeraar.

Sinds het initiële onderzoek in 2009 heeft het WPI hun diagnostiek verbeterd en hebben zij XMRV in meer dan 95% van de ME/CVS patiënten gevonden. Wel wijzen zij erop dat er nog geen duidelijke oorzaak-gevolg conclusie kan worden getrokken en dat meer onderzoek naar XMRV bij ME/CVS patiënten nodig is. De WPI werkt momenteel met de hypothese dat XMRV-infectie van de B, T, NK en andere cellen van de ‘innate’ (aangeboren) immuunreactie, ontstekingen en immuundeficiëntie veroorzaakt. Dit resulteert vervolgens in een onvermogen om een effectieve immuunreactie te creëren tegen infecties.

Het is nu wachten op publicatie van nieuwe onderzoeken over XMRV bij ME/CVS patiënten, zodat in de toekomst mogelijk wel een duidelijk oorzaak-gevolg conclusie getrokken kan worden en men over kan gaan op het ontwikkelen van diagnostische tests en medicatieve behandelingen.

Redacteur, vrijwilliger Michelle Ouendag