home / over-me-cvs / leven-met-me-cvs / herkeuring

Herkeuringtips

Een verhaal uit de praktijk
Natuurlijk wist Elise wel dat ze binnen afzienbare tijd opgeroepen zou worden voor de herkeuring. Ze had de uitnodiging echter niet zo snel verwacht: het UWV was toch pas net met de 48-plussers begonnen? Toen de brief van het UWV bezorgd werd, schrok ze daarom zo erg dat ze eigenlijk niet wist wat ze moest doen. Tot dusver had ze zich er nog niet in verdiept hoe zo’n herkeuring precies in het werk gaat en nu leek de afspraak zo dichtbij. Eén week later al, ze moest nog zo veel papieren invullen. Daar was ze in haar vorige leven, toen ze een managementfunctie in het onderwijs had, zeker niet voor teruggedeinsd. Maar sinds ze ME/CVS heeft, kost het haar de grootste moeite om zich thuis een beetje te redden.

Ze had net alle formulieren ingevuld en op de post gedaan, toen ze een vriend aan de lijn kreeg. Inmiddels waren er vier dagen verstreken en de onrust over de herkeuring was gelukkig een beetje gezakt. Natuurlijk vertelde ze haar vriend Jorg over haar afspraak bij de verzekeringsarts. Ze schrok nogal van zijn reactie. ,,Heb je de afspraak dan niet verzet? Eén week is veel te kort om je voor te bereiden, Elise. Dat mogen ze niet eisen. En wie neem je mee naar de herkeuring? Bel maar op dat je al een afspraak hebt op die dag, dan krijg je wat extra tijd.’’

Maar Elise was opgevoed met het idee dat je eerlijk moet zijn in het leven. Bovendien zou ze komend weekend voor het eerst in lange tijd een weekje naar de zon gaan. Stel je toch voor dat ze net in die week voor de herkeuring moest komen, dan moest ze ook nog bekennen dat ze een reisje had geboekt. Te ziek om te werken, maar wel op vakantie. Zo maakte ze vast geen goede beurt. Daarom probeerde ze wel om de afspraak te verzetten, maar de verzekeringsarts ging niet akkoord met haar verzoek. Ze vergat om op de termijn van twee weken te wijzen waar Jorg het over had gehad. En haar verhaal over migraine in het weekend maakte blijkbaar niet veel indruk.

Nog twee dagen te gaan. Vanavond kwam Jorg om te bekijken wat er nog te redden viel. Hij zou ook meegaan naar de herkeuring, als vertrouwenspersoon. Ze had hem nog niet verteld dat ze geen kopieën had gemaakt van de papieren die ze ingevuld had. En dat ze die klachtenlijst misschien wat al te luchtig had ingevuld …

Wellicht vindt u Elise erg naïef, en daar heeft u natuurlijk gelijk in. We vertellen haar verhaal hier vooral als waarschuwing. Omdat er meer Elises zijn. Een goede voorbereiding blijkt nog steeds het beste wapen in de strijd die de herkeuring in feite is, zoals ook uit onderstaande verhalen blijkt (de namen zijn op verzoek van de betrokkenen gewijzigd). Denk maar dat u naar de rechtbank moet!

Het hielp mij om me voor te bereiden met mijn zus samen, die commentaar gaf op al mijn antwoorden op de UVW-vragenlijsten, en meestal bleek dan dat ik mij in eerste instantie te positief over mijn kunnen uitliet. Ik ervaar dat je moeite moet doen om de juiste woorden te vinden om een keuringsarts uit te leggen wat je kunt. Soms omdat je beperkingen en klachten voor jezelf al zo zijn ingebed in je leven dat je het 'normaal'vindt om minder te kunnen, soms omdat je zelf ook even niet precies duidelijk weet waar je grenzen liggen. Probeer toch, zou ik zeggen, een zo duidelijk mogelijk verhaal te brengen. Soms lijkt het dan alsof je haast moet overdrijven!

Bereid een overzicht van je dag- en weekindeling voor. (Marieke)

Tips:
• goede voorbereiding is noodzakelijk en doe dit op tijd. De herkeuring overvalt u altijd.
• vul alle formulieren heel zorgvuldig in.
• maak altijd kopieën van alle documenten. Noteer ook wanneer u contact hebt gehad met het UWV en met wie.
• houd een aantal dagen een dagboek bij met de klachten en de intensiteit van de klachten.
• neem een vertrouwenspersoon mee naar de herkeuring.
• u hebt recht op twee weken voorbereidingstijd tussen de uitnodiging en de daadwerkelijke oproep voor het gesprek met de verzekeringsarts. Maak gebruik van dit recht als u denkt deze tijd nog nodig te hebben.
Voor mij betekende de FML bestuderen en me voorbereiden op de herkeuring, dat ik een tijdlang af moest stappen van mijn dagelijkse routine. Ik ben al tien jaar ziek en ben gewend aan mijn beperkingen. Ik sta daar zo min mogelijk bij stil omdat ik dan depressief word. Het is echt noodzakelijk om een tijdlang bij alles wat je doet stil te staan en alle activiteiten te noteren. (Julia)

 
Tip:
• de FML (Functionele Mogelijkheden Lijst) biedt een goed handvat om een brug te slaan tussen uw situatie en de mogelijkheden die de arts heeft om beperkingen op te nemen.
Ik had me voorgenomen om me bij de arts niet beter voor te doen dan ik ben. Ik heb nog altijd een soort schaamte op al mijn beperkingen en verdoezel ze liever en ik denk dat ik niet de enige ben die daar last van heeft. Als voorbereiding op het gesprek heb ik ook gekeken naar hoe ik me voordoe naar anderen en ik kwam tot de conclusie dat die manier (beter dan ik ben, achteraf in een dip komen) niet helpt tijdens de herkeuring. Bij eerdere keuringen deed ik mijn best toch vooral recht te blijven zitten, goed te formuleren, de arts meteen te begrijpen. Dat heb ik ditmaal niet gedaan en daardoor werd mijn situatie denk ik ook beter zichtbaar voor de verzekeringsarts. (Aart)

Tip:
• neem geen slachtofferrol aan maar doe u ook niet beter voor dan dat u bent.
Mijn uiteindelijke uitslag was: volledig aan het werk. Daar heb ik bezwaar tegen ingediend met behulp van een juridisch medewerker van de Stichting MEE. Van tevoren wisten we dat we geen uitkeringsvervolg konden krijgen, maar wel hoopten we een tijdelijke herziening te krijgen in het kader van de revalidatie. We hebben meerdere argumenten aangevoerd en zeker weten dat de revalidatie doorslaggevend is geweest, weet ik dus niet, maar voor de duur van de revalidatie of in elk geval 6 maanden ervan is mijn WAO verlengd. Op de lange termijn geen oplossing, maar in elk geval uitstel en opluchting voor 6 maanden. Daarnaast een mogelijkheid om wat geld opzij te zetten voor als alle uitkeringsgelden stoppen. (Pauline)

Tip:
• zoek juridisch hulp, bijvoorbeeld bij stichting MEE, de vakbond of een
WAO-belangenorganisatie
• als u een therapie of revalidatieprogramma volgt bent u waarschijnlijk niet (geheel) arbeidsgeschikt en is het zinvol om uitstel van de beslissing vragen.
Ik trof twee artsen aan bij het UWV met veel begrip voor mijn situatie. Ik ben wederom voor 80 tot 100 % afgekeurd; mijn uitkering blijft dus onveranderd. Het hielp waarschijnlijk wel dat mijn huisarts en de psychiater bij wie ik in ten tijde van de herkeuring onder behandeling was, achter me stonden en dat ze hebben verklaard dat ze me nog niet geschikt vonden om weer aan het arbeidsproces deel te nemen. Het is heel belangrijk dat je aantoont of laat zien, dat je wil genezen. Dat heeft zeker een positieve uitwerking gehad op de keuringsartsen. (Daniëlla)

Kleine positieve activiteiten die je doet worden volgens mij erg gewaardeerd. Aangeven hoe je werkt aan verbetering, hoe je werkt aan kleine dingetjes doen ondanks je klachten, en ook gewoon eerlijk zijn. (Marieke)

Tip:
• ga na of behandeling of verlenging van de behandeling bij een specialist, psycholoog of psychiater zinvol is tijdens de keuringsperiode.
• indien mogelijk, neem verklaringen van hen mee waaruit blijkt dat u niet of maar gedeeltelijk kunt werken.
Ik kwam goed voorbereid bij de verzekeringsarts. Hij toonde volledig begrip voor mijn ziekte. Na een uur zei hij echter dat ik volledig kon werken met mijn klachten en beperkingen desnoods in WSW- verband. De goede voorbereiding en het prettige gesprek hadden dus geen resultaat. Ik werd volledig goedgekeurd. Bij navraag bleek dat het werken in WSW-verband helemaal geen passend werk is, maar de arbeidskundige vond ook nog andere functies. Ik ben niet in bezwaar gegaan omdat ik daar de energie niet voorhad. Hier heb ik nu spijt van want door de keuringsproblemen hebben mijn man en ik zoveel stress gekregen dat we gaan scheiden en ik straks van een bijstandsuitkering moet leven. De WAO-uitkering was hoger. (Erna)

Tip:
• teken altijd bezwaar aan als u het niet eens bent met de beslissing. Als de bezwaarperiode is verstreken kunt u mogelijk herziening aanvragen (zie ook het laatste verhaal, red.).
Mijn man was mee naar het gesprek met de verzekeringsarts. Hij stelde ook allerlei vragen aan mijn man zoals: ,,Werk jij wel? Heb je een drukke baan? Is jullie relatie wel goed? Is je vrouw niet te druk met jullie drie kinderen( twee pubers en een kind van 9).’’ Eerst hebben we gezegd dat deze vragen niet relevant waren, maar hij wilde antwoord omdat hij zich een beeld van de thuissituatie wilde vormen. Met onze relatie en kinderen gaat het gelukkig goed en mijn man heeft een leuke baan. De verzekeringsarts kon mijn klachten niet afschuiven op de privé-situatie. Nadat wij herhaaldelijk hadden verteld dat ik alleen tussen de middag een broodje maak voor mijn jongste en ‘ s avonds kook met behulp van mijn oudste, leek hij niet meer zo argwanend. (Hij had mijn man er zo tussen neus en lippen ook nog weer naar gevraagd terwijl ik mij aan het aankleden was na het lichamelijk onderzoek). Al met al vond hij dat ik 20 uren kon werken. De tweede verzekeringsarts nam zijn conclusie over. Dit gesprek was veel prettiger. Al met al is mijn uitkering er iets lager geworden en dat is voor ons acceptabel. (Gea)

Tip:
• vermeld alleen zaken uit uw privé-leven die strikt noodzakelijk zijn. Als ze niet al te rooskleurig zijn, vermeld ze dan niet als u er omheen kunt. Of vermeld er duidelijk bij dat u hier niet ziek door bent geworden. Dit geldt trouwens ook voor rooskleurige verhalen, want die kunnen tegen u gebruikt worden.
Het gesprek met de verzekeringsarts was een ramp. Hij vond ME geen ziekte en ik stond binnen een half uur op de stoep, goedgekeurd. Ik heb met behulp van het FNV herziening aangevraagd omdat het UWV fouten had gemaakt tijdens de herkeuring en de bezwaarperiode al verlopen was. Bij de nieuwe keuring vond men dat ik wel ziek was, maar dat ik met de klachten nog wel kon werken voor 30 uur. Ik teken nu bezwaar aan, opnieuw met behulp van het FNV. (Finneke)

Tip:
• vraag om herziening van de uitkering als het UWV zonder reden vermeldt dat u niet ziek bent, ME/CVS geen ziekte is, of zijn conclusie niet goed onderbouwd en gemotiveerd is.
Ik heb sinds 1996 ME/CVS en heb twee uitkeringen WAO en WAO, waardoor ik een heleboel keuringen achter de rug heb. Artsen die moeite hebben met de diagnose ME/CVS en dat laten merken, kun je tegemoet komen door erop te wijzen dat de keuring niet gaat over de diagnose, maar over je mogelijkheden tot werk en beperkingen daarbij. Je kunt ook aangeven dat je het grootste vertrouwen hebt in zjn/haar kunnen om dat vast te stellen. Ik heb bij veel keuringen te horen gekregen dat mijn uitkering zo laag is dat ik net zo goed de bijstand in kon. Het blijkt dus dat artsen niet op de hoogte zijn dat je je eigen huis eerst moet opeten. Artsen zijn wel gevoelig voor het feit dat je dat moet doen als je ze daar op wijst. (Ans)

Tip:
• vertel de arts welke consequenties het intrekken van de (gedeeltelijke) uitkering heeft, schaam u hier niet voor. Vertel dat u al geruime tijd weet dat u herkeurd moet worden, maar dat u tot nu toe niet tot een oplossing bent gekomen. En dat u ook niet bent gaan werken, omdat u dit simpelweg niet kunt.